Fotografische Verkenningen van Europa

14-15 Februari: Monfragüe

2012-02-15T10:58:00.001-08:00

Na maanden mooi weer begin ik kouwelijk te worden. Gisteren stond er een gure koude wind. Geen weer om lekker met de camera op pad te gaan. Vandaag was het lekker weer, maar ook was- en inkoopdag. Daarom heb ik alleen in de omgeving van de camping lopen fotograferen. Ik had gehoopt op een mooi plaatje van de rode wouw, omdat ik die vrijwel elke dag over heb zien komen. Neem je geen camera mee op je wandeling, dan zie je van alles, maar met camera zijn veel vogels gevlogen. Gelukkig was er nog de buizerd, die hier rondhangt. In een weiland met veel koeienvlaaien lopen elke dag ook kieviten te fourageren.

12-13 Februari: Monfragüe

2012-02-13T11:32:00.001-08:00

Gisteren vond ik het te koud om vogels te gaan fotograferen. De dag van vandaag begon koud, maar gaandeweg werd het aangenamer. Mijn eerste fotodag was een succes. Vale gieren waren er volop en zelfs al een aasgier. Daarnaast van allerlei klein spul: de zanglijster, de blauwe ekster, de zwartkop, de zwarte roodstaart, de blauwe rotslijster. Aan de laatste kun je zien, dat hij het ook nog wat fris vond.

11 Februari: Benquerença - Monfragüe

2012-02-11T07:19:00.001-08:00

Om een bekend Nederlands gezegde te parafraseren: Wie het musje niet eert, is de roofvogel niet weerd. Op de camping bij het natuurreservaat van de Monfragüe stikt het van de mussen, die hun kostje bij elkaar proberen te scharrelen van hetgeen de kampeerders morsen.

Ik ben maar direkt naar deze voor mij vertrouwde plek in Spanje gereden. Twee jaar geleden stond hier alles onder water, maar nu is het uitzonderlijk droog. Het weer blijft mooi, dus ik hoop de komende tijd veel roofvogels voor de lens te krijgen.

10 Februari: Vila Nova de Oliveirinha - Benquerença

2012-02-10T06:19:00.001-08:00

Afscheid nemen stemt weemoedig. Na twee maanden in Vila Nova de Oliveirinha ben ik weer op weg. Een klein stukje van de camping heb ik bij me. Gisteravond tijdens de gebruikelijke donderdagavondmaaltijd in Negrelos werd ik toegesproken door Liesbeth, die vermeldde dat ik een record had gevestigd voor de camping als langst blijvende gast tot nu toe. Voor mij was het ook een record. Nog nooit stond ik tijdens een overwintering ergens zo lang. Ik heb er van genoten. Na de speech kreeg ik een stuk steen overhandigd in cadeauverpakking, versierd met een takje mimosa. Het zal me blijven herinneren aan het bouwen van een trap, het zagen van mimosa en niet te vergeten het fikkie stoken. De fles wijn van de Casa de Santar is natuurlijk ook niet versmaden.

Bij het vertrek vanmorgen had Raya niet veel zin om de camper in te gaan. Na een paar pogingen en wat lokwerk met brokjes kon ik ze toch te pakken krijgen en inladen. De tocht naar Benquerença voerde door de Serra da Estrela, een mooi berggebied. In Benquerença sta ik op de plaatselijke picknickplaats aan de rivier. Het begint al aardig op de Extremadura te lijken, een schrale droge wind en overal blauwe eksters.

7-9 Februari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-02-09T09:21:00.001-08:00

De laatste dag van twee maanden Vila Nova. Vanmorgen voor de laatste keer boodschappen gedaan in Oliveira do Hospital en vanavond voor het laatst eten in Negrelos. Het zal even wennen zijn om morgen weer mobiel te worden. Voor Raya wordt het helemaal wennen om weer aan de lijn te moeten. Ze heeft hier twee maanden vrij rond kunnen lopen.

Vanmorgen zaten er ineens twee boomkruipers in de olijfboom, die op vijf meter van mijn camper staat. Het waren beweeglijke typen en ik heb ze niet in één opname kunnen vangen, maar het leverde toch een aardig afscheidsplaatje.

4-6 Februari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-02-06T08:33:00.001-08:00

Ter gelegenheid van de verjaardag van Michel, een andere vrijgezel die hier al enige tijd op de camping staat, zijn we afgelopen zaterdag uit eten gegaan in Touriz. Naast de voetbalvelden is een prima restaurant. Voor 25 euro per persoon hebben we heerlijk gegeten. Dat is vier keer zo duur als in Negrelos, waar we iedere donderdagavond aanschuiven bij een groep Portugezen. Daar kun je ook lekker eten, maar het restaurant in Touriz is wat verfijnder. Opvallend vind ik steeds, dat je nauwelijks groente bij je hoofdgerecht krijgt.

Vandaag was het weer een lekker temperatuurtje om buiten te zijn en te zitten. De vogeltjes beginnen al aardig luidruchtig te worden, hoewel het nog geen lente is. Ik hoorde zelfs al een vinkenslag. De enige vogel die zich goed liet fotograferen was de tjiftjaf.

1-3 Februari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-02-03T10:31:00.001-08:00

In Nederland is het bar winterweer en hier in Portugal is het de laatste dagen ook wat frisser dan we gewend waren. Zodra de zon op is en op de camper schijnt, dan kan de deur open en is de vrieskou van de nacht gauw verdwenen en vergeten.

Een terras lager staat een stuik waar regelmatig een groenling in komt fourageren. De takken zijn eigenlijk te dun om zijn gewicht te dragen. Maar al fladderend weet hij toch wat zaden te bemachtigen. Op de eerste foto zie je hem aan het werk. De witte kwikstaart op de tweede foto is de ene helft van het paartje dat hier op de camping woont.

30-31 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-31T10:21:00.001-08:00

Je houdt het niet voor mogelijk met dit prachtige weer, verkouden worden. Vandaag ging het wel, dus heb ik de camera gepakt en kan ik wat plaatjes laten zien. Als eerste een portret van Peer, de denkhond van Lydy en Liesbeth. Soms gaat hij een tijdje stil staan of zitten en laat dan het wereldgebeuren aan zijn geestesoog voorbij gaan.

De Kleine Vuurvlinder is een gifkikkertje. Alles wat vliegt en in zijn buurt komt, probeert hij te verjagen. Niet alleen met zijn vurige kleur doet hij zijn naam eer aan. Het insect dat ik gefotografeerd heb, is een of andere kever, maar vraag me niet welke.

26-29 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-29T07:33:00.001-08:00

Ik ben jullie niet vergeten lezertjes, maar er is niet zo erg veel te melden. Het schaaktoernooi in Wijk aan Zee is nu afgelopen, dus komt er weer tijd vrij voor de fotografie, wandelen en andere dingen. Tot 10 februari blijf ik nog op deze plek om de twee maanden vol te maken, daarna gaat het richting Spanje en dan gekeidelijk weer noordwaarts naar Nederland via Le Grand Bornand voor het traditionele bezoek aan Annemarie en Jan. Hopelijk is het rond half maart weer een redelijke temperatuur in Mariënberg.

25 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-25T09:35:00.001-08:00

Merels in Portugal zijn schuw en daarom moeilijk te fotograferen. Hier is hij nog niet veranderd in de huis-, tuin- en keukenmerel, die als een mus of mees zich door de mens laat voeden. Vanmorgen ging er een vlak bij me zitten. Hij schrok er zelf van en vloog vrijwel direkt weer op, maar gaf me de tijd voor twee leuke opnamen. Bij de beek in het dal zat een grijze gors (let op de strepen op zijn kop) zich na een bad te poetsen. De opname is niet geweldig, maar waarschijnlijk krijg ik nog wel een kans in de komende dagen.

24 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-24T13:28:00.001-08:00

Vandaag een paar leuke vogelplaatjes. Vooral de tweede, die van de kleine zwartkop, vind ik wel mooi. Je hoort dat beestje overal in het struikgewas, maar hij laat zich maar af en toe zien. De eerste is een gewone vink. Nummer drie en vier zijn al eerder hier te zien geweest, dus graaf even in je geheugen om de namen boven te halen.

22-23 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-23T11:04:00.001-08:00

Het weekend is soms afzien voor Raya. Is er in een dorp een feest, dan wordt er uitgebreid zwaar vuurwerk afgestoken. Gisteren was het weer eens zo ver. Ze heeft vrijwel de hele dag in de camper zitten shaken en hijgen. Maar vandaag was het leed geleden en liep ze weer vrolijk met me mee het dal in op zoek naar vogels. De oogst was schamel, een zwarte roodstaart en een boompieper.

20-21 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-21T11:29:00.001-08:00

In het zonnetje is het een graad of 20 en het is eigenlijk te warm om 's middags in de camper te zitten. Maar met mijn iPad kan ik het schaken ook buiten op het terras volgen. Vanmorgen heb ik alleen de roodborsttapuit en de muurhagedis kunnen fotograferen.

19 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-19T10:02:00.001-08:00

De vogeltjes lieten het vanmorgen een beetje afweten, maar op het stookhout achter mijn camper zag ik tijdens de lunch ineens een hagedis zitten. Op de foto lijkt het een gevaarlijk monster, maar volgens mij was hij niet veel langer dan tien centimeter. Toen ik de eerste opname nog eens goed bekeek zag ik rechts van het beest het kopje van een jonkie. 's Middags kon ik tenminste niets op het hout ontdekken, wat leek op dat koppie.

18 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-18T11:38:00.001-08:00

Rustdag in Wijk aan Zee en ik moet zeggen dat ik ook niet veel heb gedaan. De trap naar het lager gelegen terras is klaar. Ik heb een kleine bijdrage daaraan geleverd, maar de finishing touch is helemaal van Lydy. Ter vergelijking heb ik de foto van een maandje geleden erbij gezet.

Antonio, een Portugees uit het dorp, heeft de afgelopen dagen de olijfbomen gesnoeid. Van de takken is het goed vuurtje stoken en dat hebben Liesbeth en ik vanmiddag dan ook gedaan. De Europese kanarie begint langzaam maar zeker ook steeds beter voor de lens te komen. De opname is nog niet top, maar het begint er op te lijken.

16-17 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-17T10:48:00.001-08:00

Het dagritme is nu 's morgens vogels kijken en fotograferen, 's middags het schaaktoernooi in Wijk aan Zee volgen en 's avonds foto's bekijken en bewerken en mijn blog bijwerken. Wat betreft de vogels had ik vandaag weer de 'usual suspects': de roodborst en de winterkoning. Nieuw waren de boomklever, de groenling en de boompieper. Ik heb alleen de laatste kunnen fotograferen. Ik denk tenminste dat het een boompieper is.

13-15 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-15T01:50:00.001-08:00

Vannacht werd ik wakker van een vreemd getik op mijn camper: Regen. Als het al vier weken mooi droog en zonnig weer is geweest, moet je daar weer aan wennen. Omdat het Tata Steel Chess Tournament in Wijk aan Zee gisteren is begonnen, is het niet zo heel erg. Vanaf 12.30 u zit ik toch aan het beeldscherm van mijn computer gekluisterd om alle partijen te volgen. Dan tref ik zoals gisteren ook Stijn in de USA en gaat Skype aan om wat bij te praten en om Suzy weer eens te zien. Ik kom de regentijd dus wel door.

Tussen de opnamen van de afgelopen dagen vond ik nog een aardige van een pimpelmees. Hij staat op het punt op te vliegen.

12 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-12T08:30:00.001-08:00

Wat rondwandelend met de camera in het dal, afdalend van het ene naar het andere terras, kwam ik een soort tegen die ik hier nog niet gezien had: een paartje Roodborsttapuit. Ze waren wat schuw en niet zo makkelijk te benaderen, maar de foto van het mannetje boven op een braamstruik is toch aardig gelukt.

11 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-11T09:19:00.001-08:00

Ik ben aan het schoonmaken geslagen. Het voorjaarsachtige weer zal wel de oorzaak zijn. Zelfs de douchegordijnen heb ik gewassen. Dat had ik nog nooit gedaan. Het voordeel is dat je het verschil dan duidelijk kunt zien.

Het moet een keer gaan lukken: een prachtige opname van de Europese kanarie. De opname van vandaag is redelijk, maar niet je dat. De foto van de vlinder kan mijn goedkeuring wel wegdragen. Als ik het goed heb opgezocht, dan moet het de Kleine Vuurvlinder zijn.

7-10 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-10T08:58:00.001-08:00

Het houtzaag- en fikprojekt is afgerond. Op de camping ben ik de enig overgebleven gast. Vandaag was ik van plan een goed plaatje te gaan schieten van de Europese kanarie. Ik zie ze overal vliegen (die kanaries), maar ook vandaag wilde het niet lukken. Wat terrassen lager, zitten in de braamstruiken een aantal paartjes Roodborsten. Die zijn over het algemeen niet zo schuw en dus makkelijk te fotograferen.

5-6 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-06T07:26:00.001-08:00

Op één van de terrassen waarvan we de mimosa hebben verwijderd, liggen een paar droge wortelstronken opgestapeld. In die stapel zijn winterkoningen bezig een nest te bouwen. Vanmorgen ben ik er eens rustig voor gaan zitten om één van het stel te fotograferen. Dat lukte vrij snel en hij/zij was zo vriendelijk zich van twee kanten te laten bewonderen.

3-4 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-04T10:27:00.001-08:00

Gisteren weer lekker aan het zagen en vuurtje stoken geweest, maar vandaag was het een dag voor de vogels. Vanmorgen waren de koolmezen heel aktief aan het fourageren in de dennen en eiken achter mijn camper. Ik ben er eens rustig voor gaan zitten om de perfekte foto van de koolmees te maken. Volgens mij komt de eerste aardig in de buurt en op de tweede opname zie je hoe hij/zij op zoek is naar insecten in de bast van de den. Als extraatje kwam er ook nog een kleine zwartkop voor de lens. Let op het kenmerkende rode randje om zijn oog.

Vanmiddag was het lachen met Raya. Twee terrassen hoger staan drie campers met jonge mensen. Zij waren wat te eten aan het klaar maken en hadden een behoorlijk stuk brood op een laag tafeltje gelegd, waar Raya prompt mee op de loop ging. Je kunt dan rustig vergeten het ooit weer terug te krijgen. Ze schrokt het naar binnen. Gelukkig hebben die mensen ook twee honden rond lopen en konden ze er de grap wel van inzien.

1-2 Januari: Vila Nova de Oliveirinha

2012-01-02T13:05:00.001-08:00

Gelukkig was de jaarwisseling rustig. Weinig of geen vuurwerk, dus kon Raya rustig aan het nieuwe jaar beginnen. Gistermiddag hadden wij, de gasten op de camping, met Lydy en Liesbeth een nieuwjaarsborrel. Om vier uur 'smiddags ging het vreugdevuur aan en zelfs de regenbui van afgelopen nacht kon het niet helemaal doven. Een klein beetje brandstof vanmorgen bracht de vlammen weer terug en de hele dag bleef het branden. Simpel vuurwerk, maar dan zonder de knallen.

31 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-31T11:46:00.001-08:00

Een zalig uiteinde en een goed en voorspoedig 2012 toegewenst vanuit Portugal. Mocht u wat pessimistisch zijn, lees dan het boek van Mat Ridley "The rational optimist". Dat boek is ook in het Nederlands te verkrijgen. "Waarom denkt vrijwel iedereen dat de aarde op haar ondergang afstevent? We doen wat we altijd gedaan hebben: ons aanpassen en de wereld veranderen. Het klinkt misschien naïef om te vertrouwen op uitvindingen die we nog niet kennen, maar alle wezenlijke veranderingen zijn tot stand gebracht door technologie die we daarvoor nog niet hadden. In De rationele optimist richt Matt Ridley zich op die vooruitgang. Want alles is beter geworden: we waren 10.000 jaar geleden met 10 miljoen, nu met meer dan 6 miljard. 99% van die 6 miljard heeft het in vrijwel alle opzichten beter dan die 10 miljoen van toen. Ridley geeft inzicht in onze sterke punten. en adviseert ons om optimist te zijn. Weg met het pessimisme!"

De vogels waren vandaag denk ik al gevlucht naar hun schuilplaatsen in afwachting van het vuurwerk. Een Argusvlinder was wel goed in beeld te brengen.

29-30 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-30T13:31:00.001-08:00

Het begint hier enigszins een sportcentrum te worden. 's Morgens begin ik met de ochtendwandeling met Raya (bergje af, bergje op, bergje af en weer op), dan doe ik mijn fitness in de ochtendzon en sla ik een paar golfballen het ruime dal in. Daarna lekker wat zagen en knippen. Na het fikkie stoken was er dan een paar middagen het badmintonnen met Anneke, die samen met haar partner op de camping verblijft. Helaas sprong er gisteren een snaar van mijn racket. Deze herinnering aan lang vervlogen tijden, toen ik als student bijna dagelijks een shuttle over het net knalde, zal dus van korte duren blijven.

Vanmorgen streken er een paar Europese kanaries op mijn terras neer. Het zonnetje stond niet helemaal goed om een mooie opname te kunnen maken.

26-28 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-28T05:37:00.001-08:00

Een mens wordt lui bij zulk mooi weer en als gevolg van het klussen. De trap vordert gestaag en het terras met de mimosa begint al aardig kaal te worden. Gisteren kreeg ik de boomkruiper weer eens voor de lens.

Natuurlijk moet ik nog even vermelden, dat ik op kerstavond uitgenodigd was voor het kerst diner bij Lydy en Liesbeth. Roos en Ton, een Nederlands stel dat in Negrelos woont, was ook uitgenodigd. Het eten was voortreffelijk en wanneer je het combineert met een goede Portugese wijn en een gezellig voortkabbelend gesprek, dan is het leven goed.

25 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-25T07:14:00.001-08:00

Een ZALIG KERSTFEEST toegewenst aan al mijn trouwe en natuurlijk ook mijn minder trouwe lezertjes, want waar blijf je anders met de kerstgedachte.

23-24 December: Vila Nova de Oliverinha

2011-12-24T09:38:00.001-08:00

Ik was nog vergeten te vertellen, dat het op donderdag uit eten is bij Manuel in Negrelos. Een groep van Portugezen, Nederlanders uit de omgeving, Liesbeth en Lydy met campinggasten gaat dan aan de maaltijd aan een een lange tafel in het sober ingerichte restaurant van Manuel. Je moet eten wat de pot schaft. De gezamelijke pot staat midden op tafel en één van de disgenoten schept op of Manuel doet dat. Afgelopen donderdag hadden we heerlijke aardappelen met kabeljauw. Wijntje erbij en dat alles voor 6,50 euro per persoon.

21-22 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-22T09:20:00.001-08:00

Gisterenavond had ik de puf niet meer om wat aan mijn dagboek te schrijven. Een groot stuk terras is nu vrij van de mimosa en daarna was het lekker fikkie stoken. Vandaag was het min of meer een rustdag om boodschappen te doen en een klein beetje te bouwen aan de trap. Vanmorgen had ik een Grote Bonte Specht in beeld, die zo te zien een dennenappel aan het uithollen is. Ik heb geen idee welk vogeltje ik in de vlucht heb gefotografeerd. Het paartje Kwikstaarten, dat hier op de camping woont, was zo vriendelijk op een paar kale takken te willen poseren.

20 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-20T11:44:00.001-08:00

Mimosa, in Nederland ken ik het alleen als kleine takjes, die gebruikt worden om boeketten op te vullen en te verfraaien. Hier is het een woekeraar, die bijvoorbeeld terrassen van een camping in bezit neemt. Vandaag ben ik begonnen met het mimosavrij maken van een lager gelegen terras, gebruik makend van bijl, zaag en een grote snoeischaar. Straks gaat alles op een hoop en dan de fik erin. Fikkie stoken is toch het mooiste wat er is. Raya komt af en toe kijken wat ik allemaal aan het zwoegen ben. Baasje en hondje genieten.

18-19 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-19T11:45:00.001-08:00

Gisteren was ik opbouwwerker samen met bouwmeesteres Lydy. Nog een dagje denk ik en dan is de trap naar het lager gelegen terras klaar. Zodra hij af is, zal ik hem uitgebreid in beeld brengen.

Vandaag was het eerst een beetje uitpuffen van het geslouw van gisteren. Stoeltje erbij en dan maar wachten wat er neerstrijkt in de bomen achter mijn camper. Ik ben niet zeker, maar volgens mij had ik nu een staartmees te pakken. Lijkt me een mooi plaatje.

Een kilometer of drie van hier ligt het dorp Bobadela met restanten van gebouwen uit de Romeinse tijd. Vóór de kerk ligt het Forum Romanum. Van het amfitheater is niet veel meer over dan de lokatie, waar een open theater op gebouwd is, dat iets weg heeft van wat het ooit geweest is.

16-17 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-17T10:54:00.001-08:00

Gisteren was een dag om gauw te vergeten. De regen gierde met vlagen door het dal. 's Morgens dacht ik even tussen de buien door naar Ribeira te lopen. Tot het dorp was het droog, maar toen moest ik in de stromende regen weer steil omhoog terug naar de camping.

Vandaag was het weer om buiten te zitten. Dat heb ik dan ook gedaan gewapend met de camera. In de bomen iets boven mijn terras strijkt van alles neer, vooral veel mezen. Volgens mij heb ik een nieuwe soort gescoord, de Zwarte Mees. Hopelijk komt de Kuifmees, die ik al wel gezien heb, ook nog eens voor de lens. Op de tweede foto zie je een Boomkruiper. De deskundigen moeten maar zeggen of het een gewone is of een ondersoort. Als laatste zie je de oranje luzernevlinder. Die oranje kleur zie je alleen, wanneer hij vliegt.

15 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-15T07:46:00.001-08:00

Voor vandaag alleen wat plaatjes van de direkte omgeving van de camping.

13-14 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-14T11:57:00.001-08:00

Gisteren heb ik een dag zitten lezen in de biografie van Steve Jobs, de man die Apple groot maakte. Als trouwe Mac-fan zie je dan alle computers langs komen, die ik zelf allemaal ooit gekocht en gebruikt heb, maar nu krijg je er de ontstaansgeschiedenis bij. Fascinerend moet ik zeggen en wie heeft er nu nog nooit gehoord van de iPod, de iPhone en de iPad.

Vandaag heb ik geholpen bij het inladen van de inboedel van een Belgisch koppel, dat naar Brazilië verhuist. Er waren heel wat mensen opgetrommeld, dus verliep het inladen van de container wat chaotisch, maar uiteindelijk is het meeste erin gepropt.

Raya begint zich hier op de camping al helemaal thuis te voelen. Als er van die Portugese zwerfhonden over het terrein lopen, dan probeert ze ze weg te jagen, haren overeind en blaffend er op af.

12 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-12T12:18:00.001-08:00

Camper- en Caravanpark Tapadinho is een plek voor klussers. Op eigen initiatief ben ik vanmorgen aan het onkruid wieden geslagen. Vanmiddag heb ik samen met Lydy, één van de eigenaressen van Tapadinho, gewerkt aan een trap tussen het terras waarop ik sta en het lager gelegen terras. Ik was vooral de domme kracht bij het bouwen van de muur waarlangs de trap moet komen. Het is een kwestie van kunstig en stabiel stapelen van keien, waaronder forse exemplaren.

Vanmorgen heb ik vanuit de camper een groepje kuifmezen gezien, een soort waarvan ik nog geen opnamen heb. Hopelijk komen ze morgenochtend weer langs. Als de zon de stenen van de terrasmuren opwarmt, willen er nog wel eens vlinders op neerstrijken. In de ochtend scheen de zon even en kon ik een klein koolwitje op de gevoelige chip vastleggen.

10-11 December: Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-11T07:20:00.001-08:00

Gisteren was het een regendag, dus heb ik de binnenkant van de camper kunnen bestuderen. Natuurlijk was er veel te genieten op het gebied van het schaken. De London Chess Classic is bezig met de wereldtop. Af en toe viel wel de verbinding met internet weg vanwege de hevige regen.

Vandaag weer een lekkere dag. Ik kan hier prima golfen, ruimte en landjes genoeg om aan mijn techniek te werken. Na de lunch heb ik wandeling nummer 1 van de uitgezette wandelingen gelopen. Een uurtje door de prachtige omgeving. Onderweg was het even spannend toen we een herder met zijn kudde en drie grote honden tegenkwamen. Ze deden wel lelijk tegen Raya, maar bleven op afstand en bij de herder en zijn kudde.

Wandeling 1

9 December: Vilar Formoso - Vila Nova de Oliveirinha

2011-12-09T08:50:00.001-08:00

Het venijn van de rit van vandaag zat in de staart. Op een kilometer of vijf van de eindbestemming stuurde mijn TomTom me het bos in. Ik weigerde, maar na wat omzwervingen kwam ik weer bij hetzelfde punt en werd ik weer het bos in gestuurd. Dus één, twee, drie in Godsnaam. De laatste kilometers waren niet voor herhaling vatbaar: uiterst smalle straatjes in Ribeira, over een bruggetje dat net breed en sterk genoeg was en daarna steil omhoog over glibberige bospaden. Ik ben er gekomen en was blij dat ik op nieuwe winterbanden reed.

De camping/camperplek Tapadinho in Vila Nova was de verdiende beloning. Niet alleen een paradijs voor honden, maar ook voor het zoogdier mens. Ik sta op het bovenste terras met uitzicht over het dal der stilte. Raya heeft kennis gemaakt met de hondjes van de camping en kan verder los lopen. Hier blijf ik voorlopig staan. Ik ben alvast begonnen met het maken van wat natuuropnamen. De vogel is een zwarte roodstaart en de vlinder een argusvlinder.

8 December: Valladolid - Vilar Formoso

2011-12-08T05:33:00.001-08:00

Het was vanmorgen vroeg dag. Vanaf een uur of vijf waren mensen in de buurt van mijn camper druk en hard aan het praten en doen. Rond een uur of zeven ben ik maar opgestaan. Net over de grens met Protugal werd mijn dag nog eens een uur langer gemaakt, omdat het in een andere tijdszone ligt. Die extra tijd had de zon ook wel nodig om de mist te verdrijven.

In Vilar Formoso kwam me de fanfare tegemoet. Feest vawege Maria Onbevlekte Ontvangenis. Van dat feest heb ik nooit veel begrepen. Zwanger raken en maagd blijven. Bovendien wordt het kindje dan 17 dagen later op 1e Kerstdag geboren. Een verhaal uit de tijd dat wonderen de wereld nog niet uit waren. Gedurende de ochtend werd er ook nog regelmatig zwaar vuurwerk afgeschoten. Het verband met een Onbevlekte Ontvangenis kon ik zo gauw niet bedenken. Tijdens dat vuurwerk kwam er ineens een optocht direkt voor mijn camper langs. Het bleek geen feest- maar begrafenisstoet te zijn. Het halve dorp liep mee. Er werden weinig tranen vergoten, dus het zal wel een bejaarde geweest zijn.

Op een wandeling door Vilar kwam ik het feestvarken van vandaag tegen, nu in de gedaante van Moeder van de Vrede. Ik dacht eerst dat ze bovenop een pinguin stond, maar het bleek een wat fors uitgevallen vredesduif te zijn. Mocht dat allemaal ooit de lucht in gaan, dan ga ik alsnog geloven in die Onbevlekte Ontvangenis.

7 December: Ameyugo - Valladolid

2011-12-07T07:32:00.001-08:00

Omdat ik Palencia vorig jaar al had bezocht, ben ik doorgereden naar een camperplek in Valladolid. Niet echt rustig die plek, maar niet ver van het centrum. Vanmiddag heb ik met Raya een paar uurtjes lopen flaneren door de stad. Er staan wat mooie oude gebouwen, je vindt er wat kunst in de openbare ruimte en in het autoluwe gedeelte is het gezellig druk met heel veel jonge mensen, studenten naar ik aanneem. Aan de strakblauwe lucht op de foto's kun je zien, dat ik niet voor niets de Pyreneeën ben overgestoken.

6 December: Ondres - Ameyugo

2011-12-06T07:10:00.001-08:00

Op weg naar en van Portugal is de camping Monumento al Pastor langzamerhand een vaste pleisterplaats geworden. Hij ligt kort langs de N1, de snelweg naar het zuidwesten, is goedkoop (11,30 Euro), rustig, geeft je een prachtig uitzicht en de wandeling naar de kerk op de berg in Encio is aan te bevelen. Bovendien heb ik er tot nu toe altijd mooi weer. Daarom kan ik als luie fotograaf de foto's van twee jaar geleden gewoon hergebruiken.

5 December: Gastes - Ondres

2011-12-05T05:55:00.001-08:00

Dat Sint u allen rijk moge bedelen in deze tijden van economische crisis. Ik moet zeggen dat ik als gepensioneerde nog weinig van de crisis heb gemerkt. Vandaag toch nog even in Frankrijk gebleven. Het weer was stukken beter en de zee dichtbij. Vanmiddag was het daarom wandelen geblazen op het strand met uitzicht op hoge golven. Raya gaat dan helemaal uit haar dak: graven, rennen, rennen en graven. Terwijl ik dit schrijf, staat de deur van mijn camper open en schijnt het zonnetje op mijn toetsenbord.

4 December: Pellegrue - Gastes

2011-12-04T09:01:00.001-08:00

Het wordt tijd Frankrijk te verlaten. Als ik de weerkaart bekijk zit het slechte weer boven de Pyreneeën. Vandaag was ook hier in Les Landes veel wind en vette sproeiregen. Over een dag of vijf hoop ik ergens in het midden van Portugal te zijn op een camping waar honden los mogen lopen, de hondenhemel. Vandaag heb ik ook mijn grote camera en telelens weer voor de dag gehaald om over te gaan schakelen op de nature mode.

3 December: Périgueux - Pellegrue

2011-12-03T05:56:00.001-08:00

Soms is het kiezen in het leven van een camperaar. Je wilt het liefst vlak staan met gratis stroom en geen bomen richting zuid-oost, die ontvangst van de satelliet blokkeren. In Pellegrue is alles gratis, maar een goede plek op de vlakke parkeerplaats is te ver verwijderd van het stopcontact. Na wat experimenteren vond ik een plek met stroom en satellietontvangst. Helaas is die behoorlijk scheef. Mochten mijn foto's de komende dagen dus wat uit het lood zijn, dan weet u de oorzaak.

Pellegrue is een aardig dorp aan de GR654, het pad naar Santiago. Over een paar jaar kom ik hier dus weer langs. Vanmiddag heb ik met Raya een eindje heen en weer gelopen langs de route. Bij de camperplek is een oude wasplaats, netjes gerestaureerd, net zoals het oude gedeelte van het dorp zelf.

2 December: St. Yrieix-la-Perche - Périgueux

2011-12-02T06:44:00.001-08:00

Om Rob de Nijs te parafraseren: 'Zachtjes tikte de regen op mijn camperdak'. Het duurde niet lang en was alleen om mijn geheugen op te frissen. Na vijf weken droog weer was ik bijna vergeten hoe dat klonk.

Ik was ruim voor de lunch al in Périgueux en heb een paar uurtjes rondgekuierd in het gezellige oude centrum. Het geheel wordt gedomineerd door de Cathédrale St-Front. Vanaf de bruggen naar het centrum heb je er een goed zicht op. Het heeft iets oosters. Veel terrasjes in de stad waren open en overal was al kerstversiering aangebracht.

1 December: St. Laurent - St. Yrieix-la-Perche

2011-12-01T05:00:00.001-08:00

Een rustige tocht over snelwegen vandaag, dus de cruise-control kon aan. De temperaturen worden steeds aangenamer. In St. Yrieix-la-Perche vond ik een mooi plekje op een nieuwe parkeerplaats in een parkje, inclusief een nieuw toiletgebouw en een vijver die gevoed wordt door een riviertje. Het oude centrum van het stadje is een middagwandeling waard.

30 November: Guilly - St. Laurent

2011-11-30T09:24:00.001-08:00

Kijk zo moet het en dat is de reden waarom Frankrijk ideaal is voor camperaars. In St. Laurent, een dorpje van niets, sta ik op het kerkplein. Water, sani en stroom allemaal gratis. In de winter is het water afgesloten, maar voor de rest werkt alles pima. Gastvrijheid, dat spreekt hier uit.

29 November: Barlieu - Guilly

2011-11-29T07:52:00.001-08:00

Vlak voordat ik de camperplek in Guilly bereikte, kon ik in Vatan boodschappen doen om de voorraden weer eens aan te vullen. Guilly is ook weer zo'n rustiek Frans dorpje. In dit geval is er wel iets bijzonders te melden. In 1894 overleed hier de bouwer van het Suezkanaal, Ferdinand de Lesseps. In het dorp staat een borstbeeld van hem en er is een plein naar hem vernoemd. Hij ligt begraven op het beroemde kerkhof Père Lachaise in Parijs. Dat hij aan het eind van zijn leven tot vijf jaar gevangenis werd veroordeeld voor omkoping in verband met het mislukte project van de aanleg van het Panamakanaal, is een klein smetje op zijn blazoen.

28 November: Paucourt - Barlieu

2011-11-28T10:17:00.001-08:00

Barlieu is zo'n typisch Frans dorpje op het platteland: weinig of niets te doen, een bakker en een kruidenier die net hun hoofd boven water kunnen houden met de plaatselijke klandizie en een café. De camperplaats ligt een eindje buiten het dorp aan het riviertje de Grande Sauldre. Net als gisteren kon ik mijn kennis van bomen uitbreiden, nu op een botanisch parcours langs de rivier. De staat van onderhoud van de bruggetjes in het parcours was wat minder. Als echte zwerver heb ik altijd een spanningsmeter op zak en in het gebouwtje bij de camperplek vond ik een stopcontact met gratis stroom. De prijs is eigenlijk 3 euro per nacht, maar tot nu toe is er nog niemand langs gekomen om het geld op te halen.

27 November: Provins - Paucourt

2011-11-27T10:16:00.001-08:00

Het is even afkicken van het wandelen, maar ik begin al weer aardig gewend te raken aan het ritme van een dagelijkse korte verplaatsing met de camper. Vandaag trof ik het want de overnachtingsplek ligt in een groot park. Naast de camper kan ik de golfballen afslaan op een lange par-3. De green ontbreekt, maar ik heb me even heerlijk kunnen uitleven. Bovendien is het ook nog leerzaam, want in feite gaat het om een parcours van staatsbosbeheer met veel soorten bomen, allemaal voorzien van een naambordje. Paucourt ligt in het centrum van het bos van Montargis.

26 November: Chamery - Provins

2011-11-26T10:04:00.001-08:00

Het was een mistige tocht van Chamery naar Provins. Die mist wilde niet echt verdwijnen, zoals op de foto's te zien is. Provins is in de zomer ongetwijfeld een trekpleister voor toeristen. Nu was het er rustig. De hooggelegen oude stad ademt de sfeer van de middeleewen: een oude toegangspoort in al even oude stadswallen, een hoge burcht en een gezellige markt omgeven door restaurants. Ook in de zijstraten kan de toerist zijn geld kwijt in winkeltjes met regionale producten en cadeau-artikelen.

25 November: Château-Porcien - Chamery

2011-11-25T10:05:00.001-08:00

Het wandelbegin van mijn overwintering zit er op. Na een maand richting Santiago gelopen te hebben, ga ik nu wat sneller richting het zuiden op zoek naar de warmte. Na de wandeletappe van vandaag ben ik alvast een eindje op weg gegaan naar Chamery, net onder Reims.

23 Oktober: Grubbenvorst - Tihange

2011-10-23T05:36:00.001-07:00

Vorig jaar was de camping Mosan in Tihange al gesloten, toen ik in deze omgeving neerstreek. Nu was hij open en bovendien heel vol met een grote groep nomaden. Goed volk lijkt me. Ik heb geboekt voor twee nachten en voor de komende twee etappes van mijn wandeltocht is dit mijn basiskamp. Om me op mijn wandeltocht te kunnen volgen moet je naar mijn andere weblog.

22 Oktober: Mariënberg - Grubbenvorst

2011-10-22T07:01:00.001-07:00

Na twee weken werkkamp in Concord USA bij Keri, Stijn en Suzy (wees gerust, er was geen dwangarbeid, heel wat klussen zijn geklaard en ik heb genoten van mijn kleindochter), en een weekje rust om de start van mijn zevende overwintering voor te bereiden, ben ik vanmorgen vertrokken. Voorlopig ga ik weer aan de wandel, te beginnen in Sclayn op het punt, waar ik vorig jaar door de invallende winter verdreven werd. IJs en weder dienende hoop ik dit keer een heel eind Frankrijk in te lopen en misschien ga ik Vézelay wel halen. We zien wel. Vandaag eerst een tussenstop in Grubbenvorst, morgen naar Huy en dan maandag de pas er in.

12 Maart: Culemborg - Mariënberg

2011-03-12T07:48:00.001-08:00

Weer thuis in mijn zomerverblijf. Dank aan al mijn trouwe lezertjes. Tot begin oktober ligt dit weblog even stil.

8-11 Maart: Nismes - Boskoop - Culemborg

2011-03-11T02:23:00.001-08:00

De gebruikelijke terugweg en de gebruikelijke tussenstops als afsluiting van de zesde overwintering. Zondag hoop ik na vijfenhalve maand weer in Mariënberg neer te strijken. Het weer begint langzaam maar zeker lenteachtig te worden, dus kan ik verder gaan werken aan mijn golfcarrière. Bij aankomst op de SVR-camping in Culemborg stond het ontvangstcommité van de honden Wolf en Inja al klaar om met Raya over de camping te racen. Ze zit nu naast me te hijgen na het eerste half uur dollen en draven.

8 Maart: Chavanges - Nismes

2011-03-08T07:32:00.001-08:00

Vandaag was het een rondje van de zaak, maar dat kwam goed uit vanwege mijn verjaardag. Bij Reims reed ik verkeerd en kwam toen onbedoeld op de tolweg terecht richting het zuiden. Mijn camper wil blijkbaar nog niet naar huis. Na een ritje heen en terug over snelweg wist ik uiteindelijk voorbij Reims te komen en daarna over de grens bij Rocroi. In Nismes vielen we midden in het carnaval met veel lawaai en af en toe ook geknal. Voor Raya hoeft dat allemaal niet zo. Terwijl ik dit schrijf barst de herrie weer los en ligt ze weer te shaken.

7 Maart: Savigny-le-Sec - Chavanges

2011-03-07T05:18:00.001-08:00

Toerend over de binnenwegen van Frankrijk met stralend zonnig weer. Wat kan een camperaar zich nog meer wensen. In Chavanges sta ik nu op de plek, waar ik vorig jaar ook heb gestaan. De deur van de camper staat open en Raya ligt heerlijk buiten in het zonnetje te slapen. Net vlogen er twee kraanvogels over op weg naar het noorden. Vanaf hier is het nog twee etappes naar Nederland. Woensdag ben ik in Boskoop voor het volgende familiebezoek.

4-6 Maart: Le-Grand-Bornand - Savigny-le-Sec

2011-03-06T06:49:00.001-08:00

Na een paar heerlijke dagen in Le-Grand-Bornand ben ik verder getrokken naar Nederland, uitgezwaaid door Annemarie, Mieke, Math en Jan. Vooral de wandeling boven in de bergen over de sneeuw met uitzicht op de Mont Blanc was geweldig. We hebben heel wat af gekletst. Ik was er zelfs een beetje hees van. Nu moet ik ook zelf weer koken na al dat lekkere eten bereid door mijn grote zus.

De snelste route naar mijn bestemming van vandaag liep volgens mijn TomTom via Zwitserland. Ik wist niet precies hoe het zat met zo'n pas of vignet voor de wegen daar, dus ben ik vlak voor de grens omgekeerd. Dat betekent altijd wat gezoek om op een alternatieve route te komen, maar het lukte. Ik sta nu bij de sportvelden van dit kleine dorp in de buurt van Dijon.

3 Maart: Aiguebelle - Le-Grand-Bornand

2011-03-03T08:38:00.001-08:00

Aangekomen in de schoot van de familie na een mooie tocht door de bergen bij prachtig zonnig weer. Er was heel wat te bespreken na elkaar gedurende een half jaar niet gezien te hebben. Qua weer ziet het er goed uit voor de komende dagen, dus dat wordt genieten in deze schitterende omgeving.

2 Maart: Susa - Aiguebelle

2011-03-02T06:40:00.001-08:00

Weer terug in Frankrijk. De tocht begon in de mist, maar bij het uitkomen van de tunnel van Fréjus was het stralend helder weer. Rustig afdalend over de tolweg kon ik genieten van de zonbeschenen besneeuwde bergen.

Tijdens mijn middagwandeling was duidelijk het begin van de lente te zien. Overal stonden de primula's in bloei en hingen de katjes aan de bomen. Morgen naar Annemarie en Jan in Le Grand Bornand om even bij te praten.

1 Maart: Susa

2011-03-01T06:16:00.001-08:00

Gisteren stak ik de loftrompet over Italië en daar wil ik vandaag niets aan afdoen. Er zijn echter Italianen en sommigen van hen jatten wel eens iets. Na mijn ochtendwandeling in de sneeuw had ik mijn natte paraplu buiten laten liggen. Toen ik later wat boodschappen wilde gaan doen, was hij verdwenen. Misschien een beetje eigen schuld dikke bult, maar toch een minpuntje.

Vanmiddag werd het steeds helderder en was het tijd om wat foto's te gaan maken in Susa. Interessant zijn vooral de restanten uit de Romeinse tijd, zoals de triomfboog opgericht voor keizer Augustus een paar jaar vóór het jaar nul. Even verder staan nog een paar bogen overeind van wat eens een aquaduct was.

Toen het weer helemaal opgeklaard was, kreeg ik zicht op de Alpen. Morgen rijd ik daar dwars doorheen door de bijna 13 kilometer lange Fréjus tunnel.

28 Februari: Avigliana - Susa

2011-02-28T05:57:00.001-08:00

Susa, de laatste stop vóór ik Italië ga verlaten. Hoewel het vandaag miezerig en koud was met wat natte sneeuw, heb ik twee maanden genoten van dit prachtige land. Een overvloed aan camperplaatsen, prachtige natuur met overal gratis toegankelijke openluchtmusea. In Nederland gaat er niets boven Groningen, maar in Europa gaat er voor de camperaar niets boven Italië. Het beste bewijs is deze camperplaats in Susa, voorzieningen gratis inclusief de stroom. Als het morgen wat beter weer is zal ik wat plaatjes van Susa schieten.

27 Februari: Avigliana

2011-02-27T05:28:00.001-08:00

Volgens weeronline zou er vandaag sneeuw gaan vallen, maar het is en blijft mooi zonnig weer. Daarom ben ik in Avigliana blijven staan om een wandeltocht om het grootste van de twee meren te maken. In ruim een uur was ik weer terug en het viel een beetje tegen. De helft loop je over weg, omdat direkt langs het meer allemaal mooie villa's staan of hotels en restaurants. Ik ben rechtsom gelopen. Het stuk terug voert wel direkt langs het water en hier en daar over drijvende voetpaden op pontons. Van daar was ook de Sacra di San Michele weer te zien. Er waren zelfs Italianen aan het barbecuen.

26 Februari: Rivoli - Avigliana

2011-02-26T06:58:00.001-08:00

Even een stadje verder naar Avigliana. Dat ligt iets ten noorden van twee gletsjermeren en het leek me dat je daar leuk moest kunnen wandelen. Dat klopt. 's Morgens ben ik met Raya een heel eind langs het grootste van de twee gelopen.

's Middag ben ik Avigliana zelf gaan bekijken. Boven het stadje staat de ruïne van wat eens een groot kasteel was. Bij een van de nog overgebleven toegangspoorten stond op een bord een verhaal dat me onmiddellijk deed denken aan het cultuurbeleid van de huidige regering in Nederland. Één van de mooiste poorten heeft een burgemeester in de 19e eeuw af laten breken, omdat de restauratie teveel geld zou gaan kosten. Een tekening van de stad in volle glorie maakt duidelijk, wat zo'n beleid op de lange duur oplevert.

Het loont de moeite om naar de ruïne te klimmen. Je hebt dan een mooi uitzicht over het historisch centrum en de omgeving. Op een bergtop van bijna 1000 meter zie je dan ook de Sacra di San Michele, een benedictijner abdij uit de 10e eeuw. Het was niet helder genoeg om hem goed in beeld te brengen, daarom heb ik een plaatje van het internet geplukt.

25 Februari: San Damiano d'Asti - Rivoli

2011-02-26T00:11:00.001-08:00

We zijn Turijn voorbij. Als eerste plek voor vandaag had ik een parking op het oog bij het kasteel van Rivoli. Een geschikte plek met een prachtig uitzicht. Het was te heiïg omTurijn goed te kunnen zien. Helaas stond het imposante kasteel van Rivoli in de baan van de zon. Ik had geen zin om het heerlijke zonnetje de hele dag te moeten missen, dus ben ik verder gereden naar een andere plek in Rivoli bij het voetbalstadion. Niet echt top, maar goed genoeg voor een overnachting.

24 Februari: Bergamasco - San Damiano d'Asti

2011-02-24T07:14:00.001-08:00

Heel rustig reis ik nu door de streek Piemonte. Prachtig heuvelland met vette klei en veelkleurige huizen en boerderijen. Het zonnige weer helpt mee om het allemaal nog mooier te maken. San Damiano is een alleraardigst stadje. Hier geen hoofdstraat met de kenmerkende eentonigheid van de Nederlandse winkelstraten, maar aan beide zijden overdekte gallerijen met kleine winkeltjes, die meestal een mooie houten pui hebben met een gewone deur, waar geen warme lucht naar buiten geblazen wordt.

22-23 Februari: Volpedo - Bergamasco

2011-02-23T04:42:00.001-08:00

Het was mistig gisteren in Volpedo, heel mistig. Ik ben nog maar een dag blijven staan bij het voetbalveld. De stroom was gratis en met dat weer bleef er niet veel anders over dan lezen.

In de mist ben ik vanmorgen naar Bergamasco gereden en sta nu op een prachtige camperplek van de Agriturismo Amarant. Heel, heel stil en vanaf twaalf uur in een warm zonnetje. In de bossen en de weilanden lopen konijnen, dus Raya kan weer genieten.

21 Februari: Certosa di Pavia - Volpedo

2011-02-21T05:11:00.001-08:00

Volgens het bord bij de ingang van het stadje is het één van de mooiste in Italië. Ik zou dat durven betwijfelen. Nu ben ik wel erg verwend de laatste dagen. Je kunt zien dat het een rijk verleden heeft gehad, maar nu moeite heeft zijn stand op te houden. Je kunt er wel lekker wandelen en er is zelfs een kunstroute met reprodukties van een plaatselijke kunstenaar.

20 Februari: Castell'Arquato - Certosa di Pavia

2011-02-20T07:07:00.001-08:00

Breng je een bezoek aan Italië, dan mag de Certosa di Pavia zeker niet overslaan. Ergens midden in de polder verrijst deze prachtige kerk/abdij. In de fotoserie heb ik geprobeerd in te zoomen op dit juweel. Het mooiste is de voorgevel van de kerk. Je komt niet uit gekeken op de schilderijtjes in 3D, uitgevoerd in marmer. Het gebouw werd in 1396 neergezet door Gian Galeazzo Visconti, als mausoleum voor zijn familie. Eind vijftiend eeuw werden de weelderige versieringen toegevoegd.

19 Februari: Salsomaggiore - Castell'Arquato

2011-02-19T05:45:00.001-08:00

Prachtig weer, dus heb ik een heel korte etappe gereden. Castell'Arquato is niet te vinden in mijn Michelingids van Italië, ten onrechte want het is een pareltje, gelegen tegen een heuvel en uitziend over de snelstromende Arda. Om een mooi plaatje te schieten van de stad ben ik naar de overkant van de rivier gelopen. U ziet uw fotograaf is geen moeite te veel om u wat schoonheid te tonen.

18 Februari: Parma - Salsomaggiore Terme

2011-02-18T07:11:00.001-08:00

Wat is gezonder een warm bad in je eigen badkuip met toevoeging van wat badzout of een kuur in een thermaal bad zoals in het kuuroord Salsomaggiore Terme. Ik denk dat het allebei lekker is, maar je beter noch zieker maakt. Het geloof in de geneeskrachtige werking van zulke baden is denk ik ook een beetje tanende en in Salsomaggiore is dat zichtbaar aan de baden. Alleen het badhuis in het centrum ziet er prachtig uit. Het lijkt wel een tempel, opgetrokken in Art Déco stijl. De grote kerk van het stadje moet het in schoonheid afleggen tegen dit heiligdom.

16-17 Februari: Marzaglia - Parma

2011-02-17T10:18:00.001-08:00

Het was genieten in Marzaglia, d.w.z. voor Raya. Een stukje bos met fazanten, konijnen en hazen. Ze vangt niks maar ze geniet van het racen en opjagen. Marzaglia is een dood boerengat, waar niets valt te beleven. Zelfs de kerk is lelijk.

Vandaag ben ik verder gereden naar Parma. Inderdaad de stad van de ham en de kaas. De camperplek ligt naast de Lidl, de steun en toeverlaat van camperaars. Naast de andere boodschappen heb ik daar een lekker stukje Edammer kaas gekocht.

De middagwandeling voerde me naar het centrum van Parma. Via het strak aangelegde park Giardino Ducale ben ik naar de kathedraal gelopen en de daarnaast gelegen achthoekige doopkapel. De kathedraal stond in de stijgers, maar de doopkapel was prachtig in beeld te brengen. Wie zou daar niet gedoopt willen worden?

15 Februari: Cento - Carpi - Marzaglia

2011-02-15T08:33:00.001-08:00

In de buurt van Modena ligt het stadje Carpi. Vanaf Cento is dat een uurtje rijden. Het grote plein (Piazza dei Martiri) bij de Duomo is zeer de moeite waard. Aan één kant is een lange overdekte winkelgalerij en aan de andere kant staat het indrukwekkende Castello dei Pio met een mooi gerestaureerde binnenplaats.

De camperplek in Carpi is niet echt ideaal. Een grote parkeerplaats bij het zwembad, waarbij een generator voor een constant gebrom zorgt. Na bezichtiging van de stad ben ik daarom doorgereden naar de camping in Marzaglia. Het hek was dicht, maar na een druk op de bel werd ik binnengelaten.

13-14 Februari: Ostellato - Cento

2011-02-14T07:52:00.001-08:00

Na de rust van de plek in Ostellato is het even wennen aan de drukte van de camperplek in Cento. Het is weer een overgang van de natuur naar de cultuur. Cento is een gezellig stadje met een centrum waar je overdekt kunt winkelen onder de galerijen. Het indrukwekkendste gebouw is de Rocca, een kasteel met bijzonder gevormde torens en uitbouwtjes.

11-12 Februari: Ostellato

2011-02-12T11:01:00.001-08:00

Het blijft maar mooi zonnig weer. Daar wordt een mens lui van. Heerlijk wandelen met Raya en de verrekijker. Ik heb nu al een lijstje van 35 vogelsoorten, die ik hier heb waargenomen. Morgen nog een hele dag om te genieten, daarna ga ik weer verder in westelijke richting. Vanavond klopte de beheerder aan met het verzoek of ik voor de afgelopen nachten kon betalen. Ik heb toen gelijk maar mijn schuld tot en met maandag betaald.

10 Februari: Ostellato

2011-02-10T08:41:00.001-08:00

De smienten waren me steeds te vlug af. Het leek wel of ze door de struiken en het riet kunnen kijken. Ik krijg nog wel nieuwe kansen, want ik blijf denk ik tot maandag op deze heerlijke plek. Hieronder nog een opname van een kwak uit de kolonie.

Vanmiddag ben ik op de koffie geweest bij Alberto Bonatti. Hij kwam vanmorgen met zijn campertje de parkeerplaats op rijden, een opbouw op een pickup truck. Het is een beroepsfotograaf en toen hij me met mijn camera zag sjouwen, kwam hij naar me toe om een praatje te maken. In het Engels konden we elkaar redelijk begrijpen. Hij liet me zijn camper zien, die hij vrijwel helemaal zelf had gebouwd en ingericht. Onder het genot van een sterke espresso hebben we gezellig een paar uur zitten kletsen over van alles en nog wat.

8-9 Februari: Ostellato

2011-02-09T07:09:00.001-08:00

Het blijft genieten in deze prachtige omgeving met mooi zonnig en windstil weer. Vandaag heb ik een stil meertje gevonden, waar veel smienten zitten. Morgen eens kijken of ik ze met de camera kan benaderen. Over het algemeen schrikken ze snel en vliegen dan weg. Gaat er één vliegen, dan gaan ze allemaal. De laatste dagen duurt het wel tot elf uur, voordat de zon de mist heeft verdreven.

7 Februari: Ostellato

2011-02-07T05:32:00.001-08:00

De afgelopen dagen had ik ze al een paar keer over zien vliegen, een kolonie kwakken. Vanmorgen zaten ze aan de overkant van de dijk heerlijk in het zonnetje te slapen, verdeeld in een paar kwakjes. Een paar alleen slapende heb ik geprobeerd te benaderen. Ze vlogen al snel op, maar één bleef er dicht bij op een overhangende tak zitten. Na een paar foto's heb ik ze rustig verder laten slapen. Mijn dag kon niet meer stuk, omdat ik nog geen opnamen van deze soort had.

6 Februari: Ostellato

2011-02-06T09:15:00.001-08:00

Het was een perfekte dag: windstil, eerst mistig met een bloedrode zon die langzaam boven de berijpte rietkragen uit steeg, maar daarna volop zon en een lekkere temperatuur. Het uiltje dat ik gisteren had gezien, heb ik niet meer aangetroffen. Dicht bij die plek heb ik wel mooie opnamen kunnen maken van de blauwe reiger, de grote zilverreiger en de beverrat. Gisteren had ik al knaagsporen aan de bomen gezien, maar ik had niet verwacht ze te zien. Volgens mij was het een paartje. De blauwe reiger stond zich uit te sloven voor een vrouwtje, dat een boom verder zat.

5 Februari: Ostellato

2011-02-05T05:36:00.001-08:00

Gisteravond heb ik stil zitten genieten van een glasheldere sterrenhemel. Met mijn gewone verrekijker heb ik wat rond zitten kijken. De zuidelijke hemel wordt hier helemaal niet bedorven door lichtvervuiling, geen lantaarnpaplen en geen dorpen of steden in de buurt. Het was wel fris, d.w.z. een paar graden onder nul.

Vandaag ben ik op verkenning gegaan in het natuurgebied. Het aantal interessante vogels viel wat tegen. De hoofdmoot bestaat uit een groep knobbelzwanen, die af en toe opvliegt. Vanmiddag vloog er een uiltje op toen ik Raya aan het uitlaten was. Morgen eens kijken of ik die kan terugvinden en fotograferen. In het gebied staat een groot aantal kunstwerken van hedendaagse kunstenaars. Natuur en cultuur gaan hier mooi samen. Zelf picknicktafetjes beginnen dan een beetje kunst te worden.

3-4 Februari: Casàl Borsetti - Ostellato

2011-02-04T07:09:00.001-08:00

Het was goed wandelen gisteren in het natuurreservaat van Casàl Borsetti. Het reservaat wordt beschermd door een zeedijk. 's Morgens heb ik daar tweemaal de zon uit de zee zien opstijgen.

Vandaag had ik wat moeite een overnachtingsplek te vinden. In Bosco Mesola was één camperplek gesloten, die eigenlijk open had moeten zijn en een andere vond ik te afgelegen om er rustig te overnachten. Uiteindelijk vond ik een mooie plek in Ostellato, midden in een natuurgebied met veel riet en water. Ik heb al een paar roofvogels gezien (buizerd, kiekendief, sperwer), dus denk ik hier een paar dagen te blijven om weer eens wat aan vogelfotografie te kunnen doen. Op het terrein staat ook een kleine sterrenwacht, die helaas alleen maar in de zomer open is. Het belooft een heldere nacht te worden, dus zal ik mijn eigen telescoop maar eens voor de dag halen om naar Orion te kijken.

1-2 Februari: Igea Marina - Casàl Borsetti

2011-02-02T06:08:00.001-08:00

Gisteren nog wat balletjes geslagen in Igea Marina en vandaag verder getrokken naar Casàl Borsetti. Een uitgestorven gat aan de rand van de Podelta. Ik sta op een gigantisch grote camperplaats vlakbij een natuurreservaat. In de wintermaanden is die gratis, als je geen stroom gebruikt. De beheerder kwam vanmiddag even langs en gaf me toegang tot een stopcontact voor anderhalve euro. Morgen gaan we mooi een dagje wandelen in dat reservaat. Volgens mij is er iets noordelijker een militair schietterrein. Raya is daar niet blij mee, dus lopen we dan naar het zuiden.

31 Januari: Igea Marina

2011-01-31T07:19:00.001-08:00

Droog weer, dus was het vandaag sportdag. Tegenover de camperplek ligt een parkje, waar in deze tijd van het jaar geen mens valt te bekennen, een ideale driving range. Vanmiddag heb ik daar heerlijk wat golfballen staan slaan. De lengte is ongeveer 140 meter en de breedte is ook voldoende om geen ruiten te laten sneuvelen.

30 Januari: Igea Marina

2011-01-30T06:39:00.001-08:00

Bar slecht weer: koud en veel regen. Gelukkig was er in Wijk aan Zee de laatste ronde van het schaaktoernooi. Daar kun je dag wel mee doorbrengen. Volgens de voorspellingen wordt het morgen beter.

29 Januari: Gradara - Igea Marina

2011-01-29T04:37:00.001-08:00

Een bezoek aan San Marino leek me een aardige omweg. Iedere postzegelverzamelaar kent deze republiek van 62 vierkante kilometer. Het weer leek prima en de wegen waren heel lang goed bereidbaar, maar San Marino ligt behoorlijk hoog en het had daar gesneeuwd. Toen ik het weggetje in reed van de camperplek, stond ik ineens in een laag sneeuw van ongeveer 5 centimeter. Hoe kom ik hier zonder ongelukken naar beneden, was toen de vraag. Gelukkig liep het weggetje niet al te steil naar beneden, hoewel de camper af een toe gevaarlijk begon te glijden. Metertje voor metertje ben ik naar beneden gereden en met een diepe zucht bereikte ik veilig de sneeuwvrije weg. San Marino kon me daarna gestolen worden. Bovendien lag het helemaal in de mist en zou er weinig te genieten zijn geweest van het uitzicht. Hopelijk krijg ik van deze benarde ontsnapping geen angstdromen.

28 Januari: Ancona - Gradara

2011-01-28T06:14:00.001-08:00

Als je in Italië langs de kust rijdt met een camper, kun je beter de spoorlijn tussen jou en de zee houden. Zo niet dan kom je zeer waarschijnlijk voor een te laag viaduct te staan dat onder het spoor door gaat. Vandaag overkwam me dat in Pésaro. Omkeren dus en een uitweg zien te vinden, terwijl je TomTom je weer in dezelfde val probeert te lokken.

Rond lunchtijd was ik op de plaats van bestemming: Gradara. Dat is een prachtig behouden gebleven middeleeuwse burcht, hoog op een berg. Binnen die burcht is dan weer een kasteel. Leuk om er rond te kijken en omheen te wandelen. Door de poorten heb je hier en daar een ruim uitzicht over het omliggende landschap. Bij de parkeerplaats trof ik Maria, in de bloemen en afgeladen met rozenkransen.

26-27 Januari: Angeli di Rosora - Ancona

2011-01-27T08:10:00.001-08:00

Gisteren heb ik de oostkust bereikt en ik sta nu in een buitenwijk van Ancona. Het was ook een spannende ronde in het schaaktoernooi in Wijk aan Zee, dus heb ik mijn lezertjes maar even met rust gelaten om de partijen daar online te kunnen volgen.

Vandaag ben ik met Raya naar Ancona gelopen. Een havenstad waar veel camperaars op de boot stappen richting Griekenland. Het was een lange wandeling door een drukke stad om het historisch centrum te bereiken, dat hoog boven de haven ligt. Daarvoor moest ik op een gegeven moment ook door een lange tunnel, waar horen en zien je verging, omdat er een soort straalmotoren aan het plafond hingen om voor verse lucht te zorgen. Raya ging steeds harder lopen om de herrie te ontvluchten en zelf was ik ook blij toen ik het eind van de tunnel had bereikt. Terug vond ik een rustiger route.

25 Januari: Gúbbio - Angeli di Rosora

2011-01-25T06:55:00.001-08:00

Dat was een fris en helder nachtije in Gúbbio, de ijsbloemen op de voorruit. In Angeli di Rosora sta ik een driehonderd meter lager, maar de bergen om me heen zijn allemaal met sneeuw bedekt en onderweg was het echt winter, de bomen onder de rijp en een centimeter of tien sneeuw langs de weg. In Angeli is niets te beleven of te bezichtigen, dus heb ik de was maar gedaan.

24 Januari: Passignano sul Trasimeno - Gúbbio

2011-01-24T05:29:00.001-08:00

Op weg naar de oostkust ben ik in Gúbbio neergestreken. Volgens mijn Michelingids is Gúbbio is een meeslepend, betoverend stadje en dat is het. Vanaf de camperplek loop je over een groot grasveld naar het historisch centrum. In één blik zie je dan de restanten van het Romeinse theater met daarachter tegen de berg Gúbbio. Het paleis van de consul is het meest opvallende gebouw. Vanaf het plein voor dat paleis kun je prachtig uitkijken over het dal. Gúbbio ligt op zo'n 500 meter hoogte en de toppen in de omgeving zijn met een laagje sneeuw bedekt.

23 Januari: Arezzo - Passignano sul Trasimeno

2011-01-23T07:44:00.001-08:00

217 vóór Christus: De slag bij het Trasimeense meer in de Tweede Punische Oorlog. Hannibal verslaat hier de Romeinen, nadat hij met olifanten de Alpen is over getrokken. Bij Cannae verslaat hij ze nog een keer en Rome ligt voor het grijpen, maar hij trekt naar Capua en blijft daar. Een historische vergissing, die het Romeinse rijk redt. Had hij Rome veroverd, dan had de wereld er nu anders uit gezien. In de Tweede Wereldoorlog maakte Hitler bij Duinkerken een vergelijkbare vergissing.

Ik sta nu dus in een gebied met een lange historie. Misschien is hier in Passignano het leger van Hannibal wel langs getrokken. Het kasteel zal er toen nog niet gestaan hebben. Op mijn middagwandeling was ik getuige van een doop in het meer. Een groepje wederdopers biddend bij een volwassen dopeling in een witte badjas. De man in de badjas en één van de gelovigen liepen tot hun middel het meer in, waarna de dopeling achterover werd ondergedompeld. Voor mij een onbegrijpelijke vegissing, zeker bij deze temperatuur.

22 Januari: San Gimignano - Arezzo

2011-01-22T07:43:00.001-08:00

Het was koud vandaag in Arezzo en op weg erheen lag zelfs hier en daar sneeuw langs de weg. Naar het oude centrum is het een hele klim en als je die in een stevig tempo neemt, dan blijf je wel warm. Je kunt ook met de roltrap naar boven, maar met een hond is dat niet aan te bevelen en Raya is als de dood voor die dingen.

Het grote plein, de Piazza Grande, is het mooiste stukje. Ik ben ook nog even gaan kijken bij de restanten van het amfitheater uit de Romeinse tijd. Op de binnenplaats van een paleis stond een groep beelden opgesteld, waarvan ik er één heb gefotografeerd. Ik merk wel dat ik langzamerhand toe ben aan een culuurpauze. Daarom trek ik nu in twee etappes naar de oostkust om weer eens lekker langs het strand te kunnen wandelen.

21 Januari: Vinci - San Gimignano

2011-01-21T09:36:00.001-08:00

Volgens de beheerder van de camperplek in San Gimignano is hier alles gratis, nadat je 22 Euro hebt betaald. Voor een camperplek is dat prijzig. Die hoge prijzen kun je hier vragen, omdat San Gimignano een uitzonderlijke bezienswaardigheid is. In Albenga staan veel torens, maar in San Gimignano staan er een handvol meer. Het zijn er nu 14 in totaal, maar in de Middeleeuwen waren het er 70.

Als je door het prachtige Toscaanse landschap komt aanrijden, zie je al van verre de stad op een heuvel. 's Middags ben ik er met Raya heengelopen en heb er wat rondgezworven. Er rijden gelukkig heel weinig auto's, zodat je alle tijd hebt om de sfeer van de Middeleeuwen te proeven. Natuurlijk zijn er heel veel souvenirwinkels en eetgelegenheden, maar in deze rustige wintertijd stoorde dat niet. In een uurtje kun je de stad wel bekijken. Dat is de maat van bezienswaardigheden waar ik van hou.

20 Januari: Pistoia - Vinci

2011-01-20T07:34:00.001-08:00

Vinci, inderdaad het stadje waar Leonardo da Vinci op 15 april 1452 werd geboren. In feite werd hij geboren in Anchiano, op een afstand van drie kilometer van het centrum. Hij was de zoon van Ser Piero da Vinci en een de dienstmeid Caterina.

Ik heb na de lunch het museum bezocht dat aan hem is gewijd. Zeer interessant en mooi opgezet. Van allerlei machines die in schetsvorm in het werk van leonardo zijn te vinden zijn modellen opgesteld met daarbij een animatie via een beeldscherm. Het geeft een mooi beeld van alles, waar hij zich mee bezighield.

In de kerk van Santa Croce ben ik even gaan kijken naar de kapel, waarin hij waarschijnlijk gedoopt is. Aan de wanden zijn mooie moderne kunstwerken aangebracht. Die van het moment waarop Adam en Eva een appel van de boom der kennis eten, zette me aan het denken. De menselijke kennis waaraan Leonardo zoveel heeft bijgedragen, is dodelijk voor elke religie. Gelukkig hebben we buiten het paradijs geen bomen der kennis nodig en kunnen we volstaan met wetenschappers als Leonardo.

Op pleintjes zijn hier en daar kunstwerken te zien. De toren van het kasteel, waarin een gedeelte van de collectie van het museum is ondergebracht, was niet te beklimmen tot het terras. Het waaide ook wel erg hard om daar comfortabel van het uitzicht te kunnen genieten.

19 Januari: Lucca - Pistoia

2011-01-19T09:09:00.001-08:00

En weer verder op de stedentrip in Toscane. Vandaag was Pistoia aan de beurt. Vanaf de parkeerplaats bij het voetbalstadion ben ik met Raya naar het centrum gelopen om het domplein te bewonderen. Rondom het plein staan een aantal prachtige oude gebouwen, waaronder natuurlijk de dom. Helaas werd het uitzicht belemmerd door marktkraampjes. In de hele binnenstad was het markt. Wel gezellig, maar niet zo handig als je foto's wilt maken. Een oudere Italiaan sprak me aan om duidelijk te maken, dat ik beter later terug kon komen na het sluiten van de markt. Zijn vriendelijke advies heb ik niet opgevolgd, ook al omdat het in de loop van de middag begon te regenen.

17-18 Januari: Lucca

2011-01-18T09:30:00.001-08:00

Gisteren ben ik druk bezig geweest met huishoudelijke taken. De camper is nu weer schoon, ik mag wel zeggen brandschoon, de was ligt weer droog in de kast en de voorraden zijn weer aangevuld. Bovendien is er natuurlijk het belangrijke schaaktoernooi in Wijk aan Zee, dat gevolgd moet worden.

Vanmorgen ben ik in Lucca gaan ronddwalen. Twee jaar geleden was het over het algemeen slecht weer, toen ik de stad ging bezoeken. Nu was het heerlijk zonnig en windstil. Heel veel kunst in Lucca zit hoog, zoals aan de foto's is te zien.

16 Januari: Levanto - Luni - Lucca

2011-01-16T04:41:00.001-08:00

Het ommuurde Lucca

Italianen gaan graag op stap, zeker als het in het weekend zoals nu stralend mooi weer is. Mijn eerste doel was Luni. Vlakbij Luni worden opgravingen gedaan naar overbrijfselen uit de tijd van de Etrusken, die zo'n 2600 jaar geleden daar woonden. De parkeerplaats waar ik had willen gaan staan om te overnachten en iets van de van de historie van Italië mee te pikken, was echter tjokvol met auto's van bezoekers. Ook de weg erlangs stond vol. Gelukkig was er nog een pad op de parkeerplaats vrijgelaten, zodat ik kon keren. Ik ben toen maar doorgereden naar Lucca, waar ik morgen pas had willen neerstrijken. Op deze plek ben ik al eerder geweest, maar Lucca is zo mooi dat een nieuw bezoek geen tijdverspilling is en een gepesioneerde doet bovendien niet anders dan op aangename wijze tijd verspillen.

15 Januari: San Rocco - Levanto

2011-01-15T06:58:00.001-08:00

Mijn advies aan de reiziger: Vermijd de Autostrada als je Ligurië echt wel zien. Tijdens mijn rit naar Levanto heb ik genoten. Je moet wel opletten want de weg is uiterst bochtig en hier en daar is een weghelft bedolven onder een kleine aardverschuiving of enigszins weggezakt richting het diepe dal. Bovendien is in het weekend het wielrennersgilde zeer actief en die rijden het liefst met zijn tweeën naast elkaar.

Na aankomst in Levanto moest ik kiezen: Met de trein langs de dorpjes van het werelderfgoed Cinque Terre of lekker in het heerlijke weer gaan wandelen langs de kust. Ik koos voor het laatste. Aan de foto's kun je zien dat het een pittige beklimming was. Onderweg kom je langs een figuur die zijn tong naar je uitsteekt. Hij staat bij de poort van een B&B met een hoog "Creatief met Kurk"-gehalte. Toen het pad weer naar beneden dreigde te gaan, ben ik omgekeerd en rustig afgedaald naar Levanto.

14 Januari: Celle Ligure - San Rocco

2011-01-15T02:41:00.001-08:00

Om Genua te omzeilen ben ik via de Autostrada naar een LPG-station gereden aan de westkant van de stad. Met een gevulde tank ging het de bergen in, want als je niet over de tolweg gaat dan blijven er weinig snelle wegen over. Over grote hoogte en smalle bergwegen met prachtige vergezichten kwam ik uiteindelijk weer in de buurt van de kust en in San Rocco.

Twee jaar geleden kwam ik op de terugweg uit Sicilië hier ook langs. Toen scheen de zon en was het druk met veel wandelaars. Nu was het mistig. Toch ben ik met Raya naar de Punta Chiappa gelopen. Heen is dat drie kwartier afdalen over een trap. Onderweg kom je langs de Oude Kerk, waar druk aan werd gerestaureerd. Dan ben je ongeveer halverwege. Vlak voor de Punta Chiappa kom je langs een haventje, waar denk ik ook de spullen worden aangeleverd voor de huizen en restaurants in de omgeving. Op de Punta Chiappa staat een soort altaar gewijd aan heilige maagd, de Stella Maris, de sterre der zee. Vanaf dat punt heb je een prachtig uitzicht op de Ligurische kust.

Na een korte rustpauze ben ik langs een iets andere route weer terug geklommen naar de kerk van San Rocco. Het werd steeds mistiger. De grens tussen de zee en de hemel werd onduidelijker. Keek je door de bomen naar de zee diep beneden, dan leek het wel hemel boven je. Bezweet en vermoeid bereikte ik de camper.

13 Januari: Bergeggi - Celle Ligure

2011-01-13T07:59:00.001-08:00

Het was een beetje een zoektocht vandaag. Als eerste kon ik het LPG-station in Savona niet vinden. Mijn gastank is nog niet leeg, maar als er nog maar een kwart in zit, ga ik aan bijvullen denken. Daarna vond ik wel de camperplek in Albisola Marina, maar die bleek opgeheven te zijn. Het was nu een grote bouwput. De camperplek in Albisola Superiore bij een boerenbedrijf stond stampvol met geparkeerde campers. Uiteindelijk ben ik in Celle Ligure neergestreken, een rustige maar geen ideale plek. Voor één nacht kan het wel.

12 Januari: Albenga - Bergeggi

2011-01-12T09:15:00.001-08:00

De schone was kon buiten gehangen worden. Het was prachtig weer en in Bergeggi stonden bomen op de camperplek, waaraan ik mijn droogrek kon ophangen. Het was weer om buiten een uiltje te knappen in de zonneschijn, achterovergeleund in mijn stoel. Om een uur of drie ben ik met de Italianen gaan slenteren over de boulevard naar Spotorno. Daarom hou ik van Italië en de Italianen, ze leven buiten en hebben alle tijd om te spaggiare.